Lezingen van vandaag

Broeders en zusters, in de dagen van zijn sterfelijk leven heeft Christus onder luid geroep en geween gebeden en smekingen opgedragen aan God, die Hem uit de dood kon redden. Hoewel Hij zijn Zoon was, heeft Hij moeten lijden, en zo heeft Hij gehoorzaamheid geleerd. En toen Hij naar de uiteindelijke volmaaktheid gevoerd was, werd Hij voor allen die Hem gehoorzamen een bron van eeuwige redding,

Bij U Heer, zoek ik mijn toevlucht, stel mij toch nimmer teleur Rechtvaardige God, bevrijd mij aanhoor mij en red mij met spoed Rechtvaardige God, bevrijd mij aanhoor mij en red mij met spoed Want altijd zijt Gij mijn rots en mijn vestig, uw Naam is mijn leider en gids. Want altijd zijt Gij mijn rots en mijn vestig, uw Naam is mijn leider en gids. In uw hand leg ik mijn leven, Heer, trouwe God, U verlost mij. Maar ik vertrouw op U, Heer, ik zeg: U bent mijn God, in uw hand liggen mijn lot en mijn leven, bevrijd mij uit de greep van mijn vijanden en vervolgers. Hoe groot zijn uw weldaden, Heer, die Gij hebt bestemd voor hen die U vrezen Gij schenkt ze aan ieder die tot U komt, voor alle mensen waarneembaar.

In die tijd stonden bij Jezus' kruis zijn moeder, de zuster van zijn moeder, Maria de vrouw van Klopas en Maria Magdalena. Toen Jezus zijn moeder zag en naast haar de leerling die Hij liefhad, zei Hij tot zijn moeder: 'Vrouw, zie daar uw zoon.' Vervolgens zei Hij tot de leerling: 'Zie daar uw moeder.' En van dat ogenblik af nam de leerling haar bij zich in huis.

"Zie, uw Zoon" – dit is gericht tot de heilige Maagd. Onze Heer geeft haar alle mensen tot kinderen en draagt haar op tegenover allen een Moederhart te hebben… Zij heeft deze opdracht van God, evenals al zijn andere opdrachten, volbracht en zij zal haar gedurende de eeuwigheid blijven volbrengen met een onvergelijkbare volmaaktheid. Laten wij er dus volkomen zeker van zijn dat zij voor ieder mens een moederlijk hart heeft, en laten wij ons in al onze noden wenden tot deze dierbare en almachtige Moeder, met evenveel vertrouwen als een kind zich tot zijn moeder richt: tot een Moeder die ons oneindig veel meer liefheeft dan een aardse moeder ooit kan doen, en tot een Moeder die van God volkomen alles kan verkrijgen wat werkelijk goed is voor de ziel… "Zie, je moeder." Dit woord is gericht tot iedere ziel. Wij allen moeten de heilige Maagd behandelen als onze Moeder en haar de plichten bewijzen die een goede zoon of dochter verschuldigd is aan een zeer goede Moeder: liefde, eerbied, dienstbaarheid, vertrouwen – kortom alles wat Onze Heer zelf aan de allerheiligste Maagd betoonde! Laten wij haar liefhebben, haar eren, ons rondom haar verzamelen door met haar te spreken in het gebed. Laten wij haar dienen door naar ons beste vermogen mee te werken aan alle werken die zij begunstigt, aan alle werken die ter ere van haar worden ondernomen. Laten wij een volkomen vertrouwen in haar hebben en haar zonder aarzelen met dit vertrouwen aanroepen in al onze noden, in al onze verlangens, in al onze ondernemingen, in al onze werken, in al onze daden. (...) Laten wij ons tegenover haar tonen als de meest liefdevolle kinderen, indachtig dat dit een wezenlijk punt is van gehoorzaamheid aan Jezus en van navolging van Jezus: van gehoorzaamheid, omdat Hij ons dit zo uitdrukkelijk en plechtig heeft opgedragen, vanaf het hoogtepunt van het Kruis zelf; van navolging, omdat Hij voor zijn Moeder altijd het voorbeeld van een volmaakte Zoon is geweest…

Van de berg Hor trokken de Israëlieten op in de richting van de Rode Zee, om rond het land van Edom te trekken. Maar door die tocht werd het volk ongeduldig, Het keerde zich tegen God en tegen Mozes: “Hebt gij ons uit Egypte gevoerd om te sterven in de woestijn? Er is geen brood, er is geen water en dat minderwaardige eten staat ons tegen.” Toen zond de Heer giftige slangen op het volk af. Deze beten de Israëlieten en velen van hen vonden de dood. Nu kwam het volk naar Mozes en zei: “Wij hebben gezondigd, want wij hebben ons tegen de Heer en tegen u gekeerd. Bid de Heer, dat hij die slangen van ons wegneemt.” Toen bad Mozes voor het volk en de Heer zei tot hem: “Maak zo'n giftige slang en zet die op een paal. Iedereen die gebeten is en er naar opziet, zal in leven blijven.” Mozes maakte een bronzen slang en zette die op een paal. Ieder die door een slang was gebeten en zijn ogen op de bronzen slang richtte, bleef in leven.

Luister, mijn volk, naar wat ik leer, hoor de woorden uit mijn mond. Ik open mijn mond voor een wijze les, spreek uit wat sinds lang verborgen is. Zodra er doden vielen, zochten zij God, zij kwamen tot inkeer en verlangden naar hem, dachten eraan dat God hun rots was, God, de Allerhoogste, hun bevrijder. Maar zij bedrogen hem met hun mond, met hun tong logen zij hem voor, hun hart was niet aan hem gehecht, zij waren zijn verbond niet trouw. Uit erbarmen bedekte hij hun zonde, hij wilde geen dood en verderf, dikwijls bedwong hij zijn toorn en joeg hij het vuur van zijn woede niet aan.

In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Nooit is er iemand naar de hemel geklommen, tenzij Hij die uit de hemel is neerge­daald, de Zoon des Mensen. En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn, opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben. Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben. God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.